Een bezige bij

Een bezige bij

Ik liep in de bibliotheek van Geldrop tegen een aantal vitrines gevuld met oude fototoestellen. Leuk want compact werd de hele geschiedenis van de fotocamera netjes weergegeven. Van die hele oude waarbij je nog een doek over je hoofd moest doen tot de eerste digitale camera. Net toen ik weer wilde doorlopen zag ik het bordje met de naam van verzamelaar. Leo Le Large is natuurlijk geen onbekende voor het Wijkblad. Maar dat hij ook fotocamera’s verzamelde wisten we nog niet. Maar een afspraak is snel gemaakt.

Expositie
En nu staat Leo in de bibliotheek met een mooie verzameling camera’s die de geschiedenis van het analoge tijdperk mooi laten zien. Hij had 10 jaar geleden al eens aangeboden zijn verzameling te tonen in de bibliotheek. Toen kwam het er niet van. Totdat iemand de notitie die toen gemaakt was weer tegenkwam. En tot ergens in december kunt u ook een kijkje nemen, moet u zeker doen.

Leo vertelde dat hij zijn hele leven al heeft gefotografeerd. Zijn vader had een boxje, daarna kwam een modernere Geva Box en vervolgens de spiegelreflex. Geen vreemd verhaal, de meesten verslijten in hun leven de nodige camera’s, maar vergeten om de camera’s te bewaren.

Platen camera
Leo kocht in 1979 een grote platencamera. De camera uit 1890 werkte met grote glasplaten met lichtgevoelige chemicaliën. Scherpstellen doen je op een matglas met een doek over je hoofd door de camera langer of korter te maken. Die camera’s zijn dan ook voorzien van een balg, zeg maar een harmonica. Als alles klaar is wordt het matglas weg geklapt, de glasplaat met fotografisch materiaal op zijn plaats gezet en de dop van de lens gehaald. De “sluitertijd” is de duur dat de dop van de lens is. De fotograaf moet het nodige experimenteren voordat hij precies weet hoe lang de dop eraf moet. Belichtingstijden van een half uur waren vroeger heel normaal. Menigeen riep dan “ik plak niet op de foto” omdat een dergelijke tijd stilstaan niet voor iedereen was weggelegd.

Na deze camera kwamen er wat camera’s binnen van familieleden, vrienden en bekenden en begon de verzameling te groeien. De verzameling van Leo is grotendeels opgebouwd uit camera’s die hij gekregen heeft. En de verzameling is compleet. U hoeft niet uw zolder af te zoeken naar een oude camera. De verzameling van Leo past precies in de bibliotheek en ook in huis.

Waar komt die hobby vandaan?
Natuurlijk wilde ik weten waar deze foto hobby vandaan kwam. Leo heeft vroeger lesgegeven op de Pabo. Op een bepaald moment was er een dip in het aantal studenten. Het ministerie van onderwijs stimuleerde de leraren toen om een vak erbij te nemen. Voor Leo werd dat een studie fotografie. Een studie van ruim 2 jaar. En een tijdje later stond Leo voor de klas audiovisuele vorming. Een groot aantal studenten hebben zijn colleges gevolgd en geëxperimenteerd in de grote doka.

De speldenprik camera
Niet dat die studenten meteen de beschikking kregen over dure camera’s voor de practica’s. Nee, de studenten mochten aan de slag met een speldenprik camera. Men neemt hiervoor een schoenendoos. Prikt er een gaatje in met een speld. Vervolgens wordt fotopapier aan de andere kant van de doos vastgemaakt. Dit doet u natuurlijk in het donker (of donkere kamer). Vervolgens gaat u op pad met uwvinger op het gaatje. U zet de doos ergens neer en neemt 2 minuten de vinger van het gaatje. Daarna gaat u terug naar de donkere kamer waar het fotopapier uit doos wordt ontwikkeld. Vervolgens wordt een vergroter gebruikt om het fotopapier weer af te drukken. En dan hebt u een foto. Met een vaak leuker resultaat dan u van te voren gedacht had.

Terwijl Leo dit proces uit de doeken doet moet ik denken aan de huidige studenten. Die trekken hun GSM en maken een mooie foto die direct doorgestuurd kan worden naar de andere kant van de wereld. Ja, zegt Leo, het analoge tijdperk is ten einde.

Digitaal
Ook Leo is helemaal bekeerd tot het digitale fotograferen. Dat hij zijn kennis over fotografie nog lang niet vergeten is laat zijn laatste fotoalbum zien, digitaal gemaakt en vervolgens afgedrukt als fotoalbum. Prachtige foto’s zijn daarin te zien. Gevoel voor detail en mooie vergezichten. Een bezige bij denk ik direct daarbij terwijl ik ook het kaartje van zijn schilderexpositie mee naar huis neem.